Seeland

Gisteren vertrok ik uit Løkken om een reis van 430 kilometer door Denemarken te maken. Met de harde wind en mijn wil om de maximum snelheid te rijden, moest ik uiteindelijk twee keer stoppen om te laden. Eigenlijk maar goed ook, want zo kon ik de benen strekken en ook even wat eten en drinken. Tijdens de eerste stop heb ik meteen maar even de Grote Beltbrug geboekt, daar moest ik toch over, maar ik mocht eerst ook nog even over de Nieuwe Kleine Beltbrug. Het voordeel van vooraf boeken is dat je zonder stoppen zo door de tolpoorten kan razen, net als de locals. Ik was de enige met een Nederlands kenteken die niet in een rij hoefde te wachten.

Even over drieën kwam ik aan op de camping waar ik nu een paar nachten doorbreng. De camping is echt hartstikke prima, maar de mensen zijn niet zo heel aardig. Gelukkig hoef ik ze niet meer te spreken tot vertrek, maar het deed me wel iets. Na het opzetten van de tent heb ik heerlijk verschillende kaasjes en toastjes gehaald en heb ik echt even genoten in het zonnetje.

Vannmorgen was ik redelijk op tijd op en heb ik weer heerlijk genoten van kopjes koffie en wat lekkers. Toen het bij mij begon te kriebelen om wat te gaan doen liep ik met mijn munten naar de douche, maar eenmaal daar aangekomen kon je niet met losse kronen betalen maar enkel met 2 kr. – munten. Daar ik geen zin had om helemaal terug te gaan naar die lelijke mensen, heb ik ijskoud gedoucht, ik was in ieder geval wakker.

Mijn eerste stop vandaag was in Højerup. Hier staat een kerkje aan de rand van Stevns Klint wat gedeeltelijk in de Oostzee is gestort. Vanaf het balkonnetje kan je de kliffen goed zien. Na overweging en heroverweging ben ik hier naar beneden gegaan om langs het water en de kliffen te wandelen. Ook hier stond weer netjes een waarschuwingsbord met daarop: ‘Pas op! Steile trap.’

Beneden aangekomen was de trap nog niet het engst, maar om echt langs de klippen te lopen moet je een deel over ingestort rotswand heen lopen. Ergens halverwege begon ik door de harde klappen van de golven te twijfelen of het wel een goed idee was en ook of het niet vloed aan het worden was. Gelukkig was het nog maar 30 minuten vloed en hoefde de zee nog maar twee centimeter te stijgen. Ik kon met droge voeten over.

Na een wandeling en ook lang zoeken naar mooie stenen en wellicht ook fossielen was het tijd om terug te gaan. Ik had ondertussen mijn waterfles leeg en de hete zon maakte dat ik er na twee uur ook wel klaar mee was. Terug over die rotsblokken naar die steile trap, naar beneden is geen probleem, maar nu omhoog was het toch wel zwaar. Terug bij de auto bleek ook nog dat ik de lader niet goed had aangesloten, waardoor deze helemaal niet bijgeladen was. Dan nog maar een uurtje op een terrasje zitten met een groot glas frisdrank en twee heerlijke koeken.

Door naar Stevns Klint experience. Hier kan je vanalles en nog wat zien over het gebied en over paleontologie, maar ook nu merkte ik dat ik liever mijn tijd buiten doorbracht, dan binnen in een museum. Dat scheelde ook zomaar weer meer dan 200 kronen. Na een rondje over het terrein kon je ook hier weer naar de waterkant, alleen waren mijn schoenen en sokken nog zeiknat van mijn vorige wandeling en liep ik niet meer op hele stevige schoenen. Ook was er hier geen trap, dus ik besloot om over te slaan.

Als laatst vertrok ik naar Stevns Fyrcenter. Ook hier kijk je weer op de Oostzee uit en kan je als het er een beetje mooi weer is Zweden zien liggen. Helaas lukte dit niet zonder telescoop, maar kon ik met telescoop wel de Sontbrug zien liggen. Je kan hier ook de vuurtoren in, maar dit leek me na al dat klauteren van vandaag een stap te ver. Toen eenmaal de veel te dikke Fransman voor mij uit toch de vuurtoren inging ben ik teruggelopen en heb ik de 102 treden ook beklommen. Dit was toch ook wel de moeite waard. De frisse wind bovenin was heerlijk. Naar beneden was dit keer echt prima en kon huppelend gedaan worden over de brede treden en de heerlijke draai van de trap.

Na deze lange dag zit ik ondertussen weer op de camping, ik merk dat mijn ogenleden nu al zwaar worden. Morgen ga ik wederom hier in de omgeving op stap. Dit zijn mijn laatste dagen hier in Denemarken, dus ik hoop er nog wat moois van te maken.