Jelling

Donderdagochtend was ik al vroeg wakker, maar heb ik tot half 9 ongeveer nog lekker in mijn tentje gelegen. Ondanks dat het niet enorm groot is, ligt het prima. Na mijn verjaardag in Ribe gevierd te hebben, had ik het ook wel een beetje gezien daar en was het tijd om door te rijden. Even na tienen reed ik de camping af, met als doel een camping bij een meer vlak onder Jelling.

Na een reis welke voelde als een soort achtbaan, door de heuvels en met krappe bochten kwam ik aan bij de camping. Zonder te kijken besluit ik daar te gaan staan en voor ik het weet ben ik door de poort op weg naar een plek welke gunstig leek te liggen vlakbij het servicegebouw. Eenmaal aangekomen op mijn plekje was het inderdaad ook recht tegenover de ingangen van de douches en wc’s op een soort terras waar drie grote caravans precies zo stonden dat ik op geen manier kon genieten van een beetje privacy. Ook was er geen kans op een beetje schaduw omdat het zo ongeveer het hoogste plekje van de camping was.

Ik besloot toch mijn tentje op te zetten, want zo erg kon het niet zijn? Toch? Na een paar keer de deuren te horen klapperen was ik er toch al snel weer klaar mee en ben ik teruggelopen naar de receptie. Ik kon een rondje lopen over de camping en zelf een plekje uitzoeken. Waar ik ook kwam was het of vol in de zon, of zeiknat en alleen maar schaduw, of zwermen aan vliegjes en muggen. Toen ik eindelijk een plekje had gevonden waar ik enigszins een goed gevoel over had, zag ik dat ik twee enorme trappen op moest om bij het servicegebouw te komen. Ik gaf toch maar op en ging weer terug naar de receptie, dit keer met een ingepakte auto om op zoek te gaan naar iets anders. De meneer achter de balie kon niet geloven dat er geen plekje was welke mij aanstond op een camping met 400 plekken. Toch ben ik doorgereden.

Ik sta nu op een camping aan de rand van het dorp Jelling. Ik kwam hier aan en ik vertelde over mijn ervaring van net daarvoor. De twee grote Vikingen (trouwens volgens mij echt de enige echt lange, blonde Denen die ik heb gezien tot nu toe) achter balie vertelde mij dat ik over de hele camping eerst rond mocht rijden en lopen op zoek naar dat plekje wat ik wilde en dat ik het precies zo mocht doen zoals ik wilde, en zo geschiedde dan ook. De tent staat, ik heb een schaduwplekje gecreëerd en ik kan zo binnen een minuut bij het servicegebouw zijn en binnen twee minuten bij het naastgelegen zwembad (‘gratis’ toegang).

‘s Middags was ik enorm moe, door het gereis, door meerdere keren neerhalen en opzetten van de tent en een tarp en door de teleurstelling van de eerste camping. Met de auto naar de 850 meter verder gelegen supermarkt voor wat boodschapjes en daarna niets meer, of nou ja, toch nog een klein loopje later op de avond. In de tent heb ik ook nog gekeken naar het voetbal maar na de tweede goal heb ik de boel weggedaan en ben ik gaan slapen. Frankrijk heeft, met pijn in mijn hart, terecht gewonnen.

Vanmorgen heb ik eindelijk eens de tijd genomen om echt op te staan. Na twee koppen koffie wilde ik eigenlijk vertrekken naar het Legohuis, maar hiervoor moet je van te voren een tijdslot reserveren. Dit ging dus niet door, maar de tweede keuze was ook geen ramp. Terug naar de plek waar Ted ik 11 jaar geleden samen mijn verjaardag hebben gevierd. Hieronder een aantal foto’s.

Na bijna twee uur rondgelopen te hebben ben ik doorgereden naar Vejle. Het cultuurmuseum is vrij toegankelijk en na een uur vermaak geef ik het museum toch een dikke 9 (geen 10, omdat ik graag meer had gezien). Het is enorm interactief en in één zaal volg je het verhaal van iemand en moet je allemaal codes kraken om verder te komen. Het museum was bijna helemaal leeg, dus ik kon mij daar prima mee vermaken. Ook mag je er als kind (jammer genoeg alleen als kind) in een enorm bak met een metaaldetector op zoek naar schatten en ook delen van een skelet. Maar wat ik denk ik toch wel het meest interessant vond was het deel over de vrouw van Haraldskær. Je loopt door een kolk met afbeeldingen van een veenmoeras, je hoort gezoem van beestjes en het geritsel van riet in het midden van de ruimte ligt ze daar dan uiteindelijk ook.

Morgen ga ik een dagje naar Billund, ik moet weer op tijd op!